Welkom bij

Wereldwinkel Schoonhoven

De eerste jaren van Wereldwinkel Schoonhoven

De aanleiding.

Tijdens de behandeling van de gemeentebegroting voor het jaar 1998, in december 1997, werd door raadsleden de vraag gesteld of er een mogelijkheid zou bestaan om in Schoonhoven een Wereldwinkel te vestigen. Deze raadsvergadering werd op radio Zilverstad beluisterd door Riet en Huub Hoitink. Omdat Riet, als (oud-) secretaris binnen de Stichting Schoonhoven Helpt wel eens mee had gesproken over de wenselijkheid van een Wereldwinkel, namen ze contact op met Riet Elberse, voorzitter van die Stichting met de vraag of daar belangstelling bestond om te komen tot een Wereldwinkel. Omdat dit het geval bleek, werd contact opgenomen met wethouder Mevr.Marry Holst om te informeren hoe de gemeente tegenover de stichting van een dergelijke winkel zou staan. De wethouder gaf aan dat de gemeente het initiatief graag wilde ondersteunen en verzocht daarbij hierbij ook de Interkerkelijke Stichting Eerlijk Werk te betrekken. Deze stichting verzorgde reeds enkele jaren in De Hoeksteen en in de hal van de Grote Kerk, de wekelijkse verkoop van foodproducten uit ontwikkelingslanden.

Met Hans van der Waal, de voorzitter van de Stichting Eerlijk Werk werd vervolgens contact opgenomen en deze Stichting bleek bereid om samen te overleggen over de mogelijkheden om tot een dergelijke winkel te komen.

Het begin.

In januari en februari 1998 werden de eerste gesprekken gevoerd, waaraan werd deelgenomen door Riet Elberse en Riet Koster, respectievelijk voorzitter en secretaris van de Stichting Schoonhoven Helpt, Hans van der Waal, Rina van Bijsterveld , Pieter Aartsma en Ria Hulsbosch, respectievelijk voorzitter, secretaris en bestuurders van de Stichting Eerlijk Werk. Riet en Huub Hoitink namen eveneens deel aan de gesprekken en afgesproken werd dat de laatste voorlopig als coördinator zou fungeren. Bij de eerste bijeenkomst werd besloten om te onderzoeken wat de voorwaarden en consequenties zijn om tot de oprichting van een winkel te komen. Als doel daarbij is gesteld om door middel van een dergelijke winkel mee te helpen aan een eerlijke verdeling van de welvaart in de wereld.

Ook is tijdens deze gesprekken overeengekomen om in goede samenwerking de diverse voorbereidende werkzaamheden ter hand te nemen en de winkel te exploiteren met behulp van vrijwilligers.

Na het bereiken van de overeenstemming tot het samen optrekken werd op 11 februari 1998 een persbericht verspreid naar de diverse regionale bladen en de in Schoonhoven gevestigde Kerkgenootschappen.

Allereerst werd het opstellen van statuten voor een Stichting aangepakt en tevens werd informatie ingewonnen over de benodigde formaliteiten om tot een winkel te komen. Voorts werd alvast besloten om te kijken naar een pand waar de winkel in zou kunnen worden gevestigd. en wilden we sponsors zoeken die bereid zouden zijn om bij te dragen aan een startkapitaal.

Bij het ontwerpen van de statuten werden die van Eerlijk Werk mede als basis genomen en op een aantal punten aangepast, waarbij de geheel belangeloze hulp van Notaris Paarlberg erg plezierig was.

Omdat de voorbereiding van de statuten goed vorderde en de initiatiefgroep met de inhoud kon instemmen, werden alle bestuurders, vrijwilligers en betrokkenen bij de Stichtingen Schoonhoven Helpt en Eerlijk Werk uitgenodigd om op 11 mei 1998 's avonds in de Willem de Zwijgerschool te komen om de ontwerpstatuten te bespreken en te komen tot een bestuur van de nieuwe Stichting Wereldwinkel Schoonhoven. Daarnaast werd in de plaatselijke pers deze bijeenkomst aangekondigd en belangstellenden uitgenodigd om aanwezig te zijn en inbreng te hebben. Tegelijkertijd werden kandidaten gevraagd voor een bestuursfunctie.

De opkomst bij de bijeenkomst was zeer verheugend en er ontstond een levendige discussie over het hoe en waarom van een wereldwinkel. De ontwerpstatuten konden na een toelichting de instemming verkrijgen van de aanwezigen, en vervolgens werd overgegaan tot de verkiezing van een bestuur.

Op grond van de statuten werden door de Stichting Eerlijk Werk als bestuurders aangewezen Rina Bijsterveld en Ria Hulsbosch, door de Stichting Schoonhoven Helpt Riet Koster en Huub Hoitink, terwijl de vrijwilligers na schriftelijke stemming kozen voor Corry van Tuls, Frieda Wooning en Sija de Graaf.

Na deze bijeenkomst werden door het bestuur de functies als volgt verdeeld: voorzitter: Huub Hoitink; secretaris Sija de Graaf en penningmeester: Rina van Bijsterveld.

De stichtingsakte werd op 5 juni 1998 ten overstaan van Notaris Paarlberg gepasseerd, waarbij Riet Elberse, Hans van der Waal en Huub Hoitink als medeoprichters werden vermeld. De notaris zorgde voor de inschrijving van de Stichting bij de Kamer van Koophandel.

Intussen werden diverse bedrijven schriftelijk benaderd om een financiële bijdrage voor een startkapitaal. De raadsfractie van D66 waardeerde het initiatief als eerste met een bijdrage aan Schoonhoven Helpt van f. 500,--. Vervolgens kwamen toezeggingen binnen van Spits wandbekleding b.v., groot F. 2500,--; Wolfson b..V., telemarketing f. 2000,--; Peltenburg b.v., Bouwmaatschappij F. 1000,-- en de ABN-AMRObank f. 250,--. Spontaan stelde de Haëlla Stichting te 's Gravenhage, na de opening van de winkel, een bedrag van f. 1000,-- beschikbaar. De stichting Eerlijk Werk, droeg, met instemming van de Samen op Weg - Gemeente De Hoeksteen, al haar middelen, incl. de goederenvoorraad, met een totale waarde van f. 12.820,-- over aan de Stichting Wereldwinkel. Afgesproken werd dat Eerlijk Werk haar activiteiten voorlopig zou voortzetten totdat een winkel beschikbaar zou komen.

De eerste "winkel".

De zoektocht naar een winkelpand leverde minder snel resultaat. Via wethouder Holst kwamen we in contact met de fam. Van de Berg, de glazenwasser uit Willige Langerak. Deze had een aardig pandje in de Veerstraat, nummer 1c, en was bereid dit aan de Wereldwinkel te verhuren. Aanvankelijk waren we enthousiast, maar na bezichtiging bleek het toch wel erg klein en laag. Na uitgebreide afweging besloten we er van af te zien omdat ook de ligging buiten het echte centrum niet echt aantrekkelijk was.

Daar er signalen kwamen dat vrijwilligers de komst van een winkel toch wel graag spoedig zagen, vroegen we het bestuur van het Dienstencentrum om op zaterdagen het kleine beneden lokaal in haar gebouw te mogen huren als winkel. Dit werd toegestaan en eind juni 1998 begonnen we met de voorbereiding voor de start van de winkel.

Diverse taken werden onder de bestuurders verdeeld, zoals het vragen van toestemming aan de gemeente voor afwijking van het bestemmingsplan en vergunning voor uithangmateriaal; formulieren voor een vestigingsvergunning en inschrijving in het Handelsregister en het bedrijfschap voor de Detailhandel, het maken van een indelingsplan voor verkoop van artikelen in de winkel, de zorg voor opslag van de producten; het maken van een instructie bulletin voor de vrijwilligers en een dienstrooster, vaststellen van de openingstijden, contact met de belastingdienst i.v.m. BTW-zaken; de inkoop van producten en verpakkingsmaterialen, het afsluiten van diverse verzekeringen, opzetten van de financiële administratie, de informatie aan de medewerkers en de nodige perspublicaties. En uiteraard het voorbereiden van de winkelopening, waartoe wethouder Marry Holst zich bereid verklaarde.

Uitnodigingen voor de opening gingen o.a. naar alle vrijwilligers, raadsleden, sponsoren, plaatselijke kerken, wereldwinkels in de omliggende plaatsen en de Regionale afdeling van de Landelijke organisatie van Wereldwinkels.

Toen de openingsdatum naderde stelde de Samen op Weg Gemeente nog enkele overbodig geworden kasten beschikbaar om goederen te kunnen opslaan. Schildersbedrijf Van der Griend leverde gratis de verf om de kasten de kleur te geven als de vaste kasten in het lokaal. Er werden plastic boxen aangeschaft om de artikelen in op te bergen. Een deel ervan kon in de aanwezige kasten worden gezet, anderen moesten er bovenop worden geplaatst. Voor de tafels waarop de goederen zouden worden uitgestald werden grote tafellakens genaaid. De familie Wil van Schaik, die voorheen een tabakszaak had aan de Lopikerstraat, bood spontaan een echte kassa aan en Onze Winkel (v.h.) gaf ons een kaartenstandaard en een rek met haken om artikelen op te hangen.

Het dienstencentrum stelde voor de officiële opening de grote zaal beschikbaar waar ook gebruik mocht worden gemaakt van de faciliteiten voor koffie en drankjes c.a. Om de opening zo vlot en geordend mogelijk te laten verlopen werd een draaiboekje opgesteld en volgde er op 7 oktober een bijeenkomst met de vrijwilligers waarin alle zaken werden doorgenomen.

Vrijdagavond 9 oktober werd door bestuurders en vrijwilligers het nieuwe winkel lokaal ingericht. Stoelen in het lokaal moesten worden opgeborgen, de tafels geordend en de producten er op uitgestald. Een – door de fam. Wooning aangeboden - kleine marktkraam deed dienst als blikvanger.

Op zaterdag 10 oktober vanaf kwart voor 10 werden de genodigden ontvangen in de grote zaal van het dienstencentrum waar een kopje koffie of thee met koek werd aangeboden. Om 10 uur opende de voorzitter de bijeenkomst met een welkom en in een korte toespraak schilderde hij het tot stand komen van de winkel, met als doel bij te dragen aan een eerlijke verdeling van de welvaart in de wereld.

Vervolgens werd Wethouder Marry Holst uitgenodigd de openingshandeling te verrichten. In haar toespraak  uitte zij haar waardering en die van de gemeente voor het initiatief en wenste de winkel een goede ontwikkeling toe. Door het plaatsen van de vlag van de Wereldwinkels in de houder aan de gevel van het Dienstencentrum werd de winkel officieel geopend, waarna de aanwezigen de winkel konden bezichtigen en al inkopen doen. Hierna was er in de grote zaal gelegenheid voor het gebruiken van een drankje en gesprekken.

Bij een van die gesprekken vroeg een raadslid of de Wereldwinkel geen subsidie nodig had. We hebben toen geantwoord dat we met de inbreng van Eerlijk Werk en het startkapitaal van de sponsors een goede start hebben kunnen maken en dat we er nu naar streven om zonder een beroep te hoeven doen op een subsidie van de gemeente, de winkel verder te ontwikkelen en zelf te bedruipen.

Erg verrast waren we daarom, toen bij de behandeling van de gemeentebegroting voor het jaar 1999, de gemeenteraad spontaan een subsidie van maximaal f.14000,-- aanbood voor eventuele verdere ontwikkeling van de winkel.

In de middag ging de winkel open voor de gewone verkoop aan de klanten.

Hoewel we erg blij waren met de eerste aanzet voor de Wereldwinkel, was dit verre van ideaal. Elke zaterdagochtend tegen 9 uur moest het lokaal opnieuw worden ingericht, hetgeen inhield dat alle stoelen moesten worden opgestapeld en opgeborgen, de tafels gerangschikt en met de lakens bedekt, de artikelen uit kasten en dozen gehaald en volgens een schema uitgestald, de kassa geplaatst en de vlag uitgehangen. Daarna was het wachten op de klanten, die er wel kwamen, maar slecht in beperkte aantallen.

Lastig was ook de noodzaak om elk verkocht product te noteren, vooral als er enkele klanten tegelijk kwamen.

Als om 4 uur de winkel werd gesloten moest alles weer in de oorspronkelijke toestand worden teruggebracht, dus vlag inhalen, artikelen per soort in de kratten en deze weer in of op de kast, de kas tellen, tafels terugzetten en de stoelen er omheen en het geheel aanvegen of zonodig dweilen. De omzet was beperkt maar steeds voldoende om de huur en andere kosten te kunnen betalen.

Vooral de eerste maanden bestond de huiver om duurdere artikelen in te kopen. Een verkoopprijs van f.25,-- werd al hoog gevonden. Langzamerhand werden echter ook duurdere artikelen gekocht.

Door middel van het uitbrengen van enkele folders, berichten in kranten en deelname aan de braderieën werd getracht om een grotere bekendheid aan de winkel te geven. Maar ook het enthousiasme dat de vrijwilligers bij familie en vrienden uitstraalden bracht meer belangstellenden. In de periode tot eind december 1998 werd uit de omzet een winst behaald van f. 4830,- waartegenover kosten stonden tot een bedrag van f. 2440,-, zodat dat jaar met een batig saldo van f. 2390,- kon worden afgesloten. In dit jaar mochten we voor de Gemeente, Vluchtelingenwerk en Notaris Paarlberg, de kerstpakketten verzorgen, hetgeen een welkome bijdrage was aan de omzet. Vooral het inpakken van de ruim 200 kerstpakketten voor de gemeente in De Hoeksteen waarbij veel vrijwilligers waren ingeschakeld, was een heel plezierige bezigheid.

Naar een winkel in de Koestraat.

Maar het streven naar een echte eigen winkel bleef als doelstelling en geen signaal dat ergens een mogelijkheid zou komen werd direct opgepikt om te trachten een pand te huren. Hoewel er regelmatig een winkel beschikbaar kwam, bleek de huurprijs te hoog voor ons of was iemand net voor geweest. In april 1999 kregen we via Frieda Wooning het bericht dat de fam Posthuma bereid was de benedenruimte aan de straatkant van het pand Koestraat 57 te verhuren. Deze ruimte die eerder had gediend als de winkel "Sam-Sam”, en vervolgens voor het huisvesten van een vakschoolleerling, zou in juli leegkomen. Als huur, incl. verwarming en verlichting en water werd een bedrag gevraagd van f. 650,-- per maand. Er werd een begroting van alle kosten gemaakt, waaruit kon worden geconcludeerd dat we per jaar, f. 13.000,- bruto winst moesten maken om uit de kosten te komen. Eventuele investeringen dienden bekostigd te worden uit het eerdere startkapitaal en zo nodig met gebruik maken van het aangeboden gemeentelijke subsidie.

Om deze kosten te kunnen betalen zouden we een omzet moeten halen van f. 27500,- aan levensmiddelen en f. 41000,- aan andere producten. Omdat we veel langer open zouden kunnen zijn meenden we dat het haalbaar was. Voor de huur hadden we geen vaste periode zodat het risico beperkt was. Dus het er dan maar op wagen.

Nadat de gemeente aan had gegeven dat tegen het vestigen van de winkel in het aangeboden pand geen problemen zou geven begonnen we weer met de inrichting. Daarvoor werd allereerst een indeling gemaakt. Gezien de beperkte middelen zouden het sober moeten worden. We kregen het signaal dat mevr. Toth-Elsenaar, die enige tijd ervoor haar drogisterij had gesloten, bereid was de stellingen tegen een lage prijs te verkopen.

Na bezichtiging ervan besloten we de vraagprijs van f. 300,-- te voldoen waarbij we zelf de stellingen moesten afbreken. Inmiddels hadden we ook een tip gekregen dat bij de Plusmarkt in Noord een toonbank en enkele stellingen in de winkel waren vervangen en als vuil aan de weg was geplaatst. We gingen kijken en vonden een groot aantal delen bruikbaar voor de nieuwe in te richten winkel. Voor de tijdelijke opslag mochten we gebruik maken van een leegstaand noodlokaal van de Burgemeester Atenschool, echter tot uiterlijk begin september. De toonbank werd door Ingrid van Meurs geschikt gemaakt en mooi bekleed en in de winkel geplaatst. Ook bekleedde zij de achterplaten van de stellingen.

De voorpui van het pand was echt slecht en deze werd door de eigenaar vervangen, waarbij deze iets werd aangepast om hem meer het aanzien van een winkel te geven.

Plafond en muren moesten een goede verfbeurt krijgen om weer wat toonbaar te worden. Veel vrijwilligers waren behulpzaam om het interieur geschikt te maken als winkel.

Het voorste deel van de ruimte werd ingericht als winkel, het achterste deel meer voor personeel en opslag. Nadat de stellingen en planken waren geschilderd werden deze geheel belangeloos aangebracht en gesteld door de broers Jansen, broers van Ingrid van Meurs. Omdat de vloer van achter naar voor sterk afliep, moest er steeds meer houtwerk onder de stellingstaanders worden aangebracht om het geheel goed horizontaal te houden. De bovenen onderzijde van de stellingen werkten ze mooi af met mooi geschubd plaatwerk. Het hout daarvoor werd gratis verstrekt door de werkgever van de broers, de firma Tamse uit Schoonhoven, met de zaak in Gouda.

De verlichting van zowel de stellingen als de winkel werd in zijn vrije tijd en belangeloos punctueel verzorgd door Ronald Hamakers Door woninginrichting de Zon werd vervolgens op de vloer de vloerbedekking aangebracht.

Zeker moet vermeld worden dat de kleurstelling, maar ook een groot deel van de aankleding en inrichting naar de ideeën van Ingrid van Meurs zijn aangebracht en dat zij zelf veel hiervan ook zelf heeft uitgevoerd.

Om de kosten van het opknappen en de inrichting, maar ook de uitbreiding van de goederenvoorraad te kunnen betalen werd aan de gemeente gevraagd het toegekende subsidie beschikbaar te stellen. Dit geschiedde met de voorwaarde om later een verantwoording van de besteding af te leggen. Er werd aan de gemeente toestemming gevraagd om een uithangbord aan de gevel te mogen bevestigen waarvoor kort voor de opening toestemming werd gegeven. Het mooie bord met het logo van de Wereldwinkels werd belangeloos vervaardigd door Leon Hoogeweij.

Op zaterdag 11 september werd voor het laatst vanuit het Dienstencentrum verkocht, waarna werd begonnen met de verhuizing naar het pand in de Koestraat.

Inmiddels werden ook de voorbereidingen voor een officiële opening getroffen, waartoe burgemeester Dorothe Wassenberg zich bereid verklaarde.

Weer werden er vele uitnodigingen verstuurd naar vrijwilligers, raadsleden, sponsors, buren, eigenaar, kranten, en alle vrijwillige medewerkers.

Op 22 september 1999 om 14 uur werd onder grote belangstelling de winkel door de burgemeester geopend met het verwijderen van een voor de pui gespannen doek. Voor deze gelegenheid was ze met een riksja van het gemeentehuis opgehaald.

Na de betreding van de winkel werden er enkele toespraken gehouden waarna iedereen onder het nuttigen van een drankje rustig kon rondkijken. Op donderdagmiddag 23 september werd de verkoop gestart. De openingstijden waren op dinsdag, donderdag en vrijdag van 13.00 tot 16.30 uur, op woensdagen van 9.00 tot 16.30 uur en op zaterdagen van 10 - 16.30 uur.

Mede omdat de winkel juist buiten het winkelgebied lag, aan een rustige straat met éénrichtingverkeer, was de toeloop niet echt groot en gebeurde het regelmatig dat er slechts een enkele klant in de winkel was geweest.

Aan het einde van het jaar kon echter worden vastgesteld dat de bruto winst over dat jaar f. 10.670,-- bedroeg, waartegenover f. 8705,-- aan kosten stond, zodat er een batig saldo was van f. 1965,-. Dit was mede te danken een de order voor 100 kerstpakketten van de Willem de Zwijgerschool, 150 van Metselbedrijf Slingerland, 17 van de Stichting Vluchtelingenwerk, 60 flessen wijn voor makelaar Koudstaal en pakketten voor Kommer Doe het Zelfzaak.

Besloten werd van de nog beschikbare gelden f. 5000,-- te reserveren t.b.v. exploitatierisico's en f. 5000,-- voor onderhoud en vervanging van inventaris.

De balans en exploitatierekening over de jaren 1998 en 1999 werd aan de gemeente toegestuurd en verkreeg haar instemming.

Aan het eind van 1999 was er een goederenvoorraad van f. 21600,-- en stond er een bedrag van ongeveer f. 14.000,- op de bankrekening.

Een echte winkel in de Lopikerstraat, nr 24.

In de jaren 2000 en 2001 groeide het aantal klanten in de winkel, mede door publicaties en netwerken van de vrijwilligers. Maar bestuur en medewerkers waren toch van mening dat gezocht moest worden naar een locatie die meer in de buurt van het winkelcentrum lag. Daarom bleven we rondkijken en berekenden wat we zouden moeten omzetten om een geschikt pand te kunnen huren. Toen de voormalige groentewinkel in de Kerkstraat/hoek Havenstraat leeg kwam, informeerden we naar de huurmogelijkheid en bezichtigden deze. Het bleek echter een tochtig en koud gebouw, waaraan heel veel moest gebeuren en de gevraagde huurprijs leek ver boven de gangbare uit te gaan. We besloten er niet verder op in te gaan. Wel besloten we te informeren naar de huur van de al enige tijd leegstaande voormalige kapsalon Lopikerstraat 24. De huurprijs die de makelaar noemde was weliswaar hoog maar na enige berekeningen en inschatting van een verhoogde omzet leek die toch wel haalbaar. Om zeker te zijn van een goede exploitatie namen we contact op met wethouder Marry Holst met de vraag of de gemeente garant wilde staan voor een jaarlijks tekort van maximaal f. 6000,--. (€.2800,-) gedurende 5 jaren.

Het gemeentebestuur zegde dit toe, maar voordat we met de makelaar nadere afspraken maakten werd er een informatieavond gehouden met de medewerkers waarbij de plannen en mogelijkheden werden aangegeven. Cruciaal daarbij was de vraağ of de vrijwilligers bereid waren om mee te werken de winkel 5 volle dagen per week open te hebben. Allen wilden daar graag aan meewerken en steunden het bestuur bij de uitvoering van de plannen. Met deze steun kon het bestuur verdere stappen zetten met de huur van het pand. Met de in Duitsland wonende eigenaren, de familie Dobbelstein, werd overeengekomen dat de huur per 1 februari 2002 zou ingaan maar dat we in de 2 maanden die we nodig hadden om de winkel op te knappen en in te richten, de helft van de vastgestelde huur van f. 1300,-- hoefden te betalen. Op 22 februari 2002 werd het huurcontract getekend, maar mondeling was afgesproken dat we al eind januari met de werkzaamheden mochten beginnen. Voor het opknappen en inrichten van ruimte en winkel was er een budget beschikbaar van f. 15.000,-- zodat we veel met vrijwilligers moesten doen. En veel van onze vrijwilligers waren daartoe bereid.

Met de Landelijke Vereniging van Wereldwinkels namen we contact op over de mogelijkheid om de winkel direct te laten voldoen aan de nieuwe winkelformule. Deze was al wel bekend, maar een aantal zaken diende nog te worden vastgesteld. Als we instapten, diende er allereerst door een gespecialiseerd bureau van de Landelijke Vereniging een plan te worden gemaakt en vervolgens diende de winkel daarnaar te worden ingericht met de voorgeschreven kleuren, nieuwe stellingen, verlichting , fotopanelen e.d . De kosten daarvan gingen ons budget te boven, maar tevens was de tijd van voorbereiding en uitvoering berekend op ruim 3 maanden, terwijl ons doel was om de winkel binnen 2 maanden, dus eind maart, te openen. Daarom werd besloten de nieuwe winkelformule niet toe te passen maar alleen de vloerbedekking aan te brengen die wel tot de formule behoorde.

In overleg met enkele vrijwilligers werd er een plan gemaakt hoe de ruimte, waarin een halve tussenmuur, een verlaagd plafond, balie en nis, geschikt te maken was als winkelruimte. Duidelijk was dat tussenmuur, het plafond in het voorste deel en de balie gesloopt moesten worden. Er zou veel moeten gebeuren want de muren waren erg aangetast door salpeterzuur, de balken van het plafond waren slechts aan één zijde in de muur aangebracht en steunden aan de andere kant op palen die we wilden verwijderen. Het aanrechtje in het gangetje was niet meer te gebruiken.

Om het geheel in goede banen te leiden werden er werkgroepen gevormd. Zo kwam er een “bouwgroep” belast met slopen van muur, balie, plafond , reparatie muren, vernieuwen deel plafond, plaatsen wandje, maken kast en schilderwerk. Leo Wooning was hierbij onze bouwkundig adviseur. Bij de sloop was Hans Maerten heel behulpzaam, terwijl Ad Verhoeff zorgde voor de afvoer van puin naar de gemeentelijke stortplaats waar Kees Kraaijeveld zorgde voor de aanname. Bij het opknappen van de ruimte waren Henk Koster en Bram Schuman behulpzaam. Voor het meer specialistische werk kwamen vakdeskundigen te hulp. Zo hielp Leen van Wijk met het ophangen van de steunbalken aan de hogere plafondbalken en het verwijderen van de steunpalen. Ronald Hamaker vernieuwde de elektriciteitsvoorziening en zorgde voor het leveren en aanbrengen van de verlichting. Leidingmateriaal werd gratis beschikbaar gesteld door Installatiebedrijf Calatz en van Dam. Loodgietersbedrijf van Dam verlegde de waterleiding die verhinderde dat de winkeldeur goed open kon; de heren Jan Pronk en Zalm vernieuwden het stucwerk van het muurgedeelten die zichtbaar zouden blijven. De Woningbouwvereniging zorgde er voor dat bouwbedrijf Peltenburg, voor ons kostenloos, het plafond aanbracht in het voorste deel van de winkel en dat de gasmeter met leidingen een mooie ombouw kregen.

De gepensioneerde timmerman Wim Temmer verzorgde veel timmerwerk. Hij maakte de etalage, de kast als afscheiding van de keuken, de schuifdeur naar de gang, de stellingen voor het foodmagazijn e.d., vakwerk dat wij zelf niet zouden hebben gekund.. Het Keukencentrum Schoonhoven schonk en installeerde het keukenblokje, terwijl de Bouwmarkt en Timmerbedrijf Veer tegen gereduceerde prijzen diverse materialen leverden.

De "inrichtingsgroep", bestaande uit bestuurders en vrijwilligers, werd belast met het maken van een plan voor het plaatsen van stellingen, waarbij zoveel mogelijk gebruik moest worden gemaakt van de in de Koestraat aanwezige materialen, het aangeven van plaats van magazijnkast, keukentje, toonbank, zorgen voor offertes voor eventuele aan te kopen zaken als vloerbedekking, presentatietafels en het maken van een kleurenplan. Uiteraard dienden deze zaken goed worden afgestemd met de “bouwgroep”. De broers Jansen waren ook nu weer heel nauw betrokken bij het werk. Zij zorgden weer voor het aanbrengen van de stellingen met de geschubde planken, brachten planken en deuren aan voor de magazijnkast maar ook maakten zij de presentatietafels waarvoor hun zus Ingrid de tekeningen had gemaakt. Nadat het kleurenschema was gemaakt zorgde Bernadette Wittkampf er voor dat de benodigde verf en bijbehorende materialen door de Gamma Gouda, geheel gratis, beschikbaar werden gesteld. Ingrid van Meurs zelf ontwierp en maakte de toonbank versierd met olifanten en keek nauwkeurig toe dat alles tot in de puntjes werd afgewerkt. Zij had ook de laatste hand bij de uitstalling van de producten en de inrichting van de etalage.

De ingestelde "verhuisgroep' werd belast met de zorg voor het afbreken, overbrengen en schilderen van de stellingen, , de schoonmaak, en het overbrengen van alle producten. terwijl daarnaast de “openingsgroep” diende te zorgen voor een plan voor officiële opening van de winkel, de uitnodigingen en de verzorging van de gasten daarbij, alsmede voor de nodige publiciteit.

Dakbedekkingsbedrijf Versteeg bood de stofzuiger aan. Enkele bedrijven gaven een financiële bijdrage en Reprovincie b.v.verzorgde het drukwerk van de uitnodigingen voor de opening die door Stadspost Schoonhoven gratis werden bezorgd.

Vanzelfsprekend werd er een strak tijdschema opgesteld en dit werd, dankzij de spontane hulp van velen, prima gehaald.

Wethouder Marry Brink was weer bereid om de winkel te officieel te openen en dat deed ze op dinsdag 26 maart, 's middags om 4 uur, onder grote belangstelling van medewerkers, bestuurders en oud-bestuurders, genodigden en inwoners. Als handeling was er voor gekozen dat zij de deursleutel gebruikte die was opgeborgen en een grote sleutel die haar werd aangeboden door 2 kinderen van uit Afrika afkomstige inwoners. Nadat er enkele toespraken waren gehouden die de bewondering voor de totstandkoming van de mooie winkel inhielden, was er een gezellig samenzijn.

Direct na de opening werd het duidelijk dat het een goede beslissing was geweest om de winkel te verplaatsen, want het aantal klanten groeide sterk en de exploitatie was dusdanig dat niet alleen geen gebruik gemaakt hoefde te worden van de toegezegde gemeentegarantie, maar dat er batige saldi kwamen. Zelfs kon jaarlijks een donatie worden gegeven aan enkele instellingen op het gebied van ontwikkelingshulp.

Natuurlijk bleven er wel wensen, zoals een grotere magazijnruimte, maar de aanloop van klanten en de ligging aan de gezellige drukke Lopikerstraat gaf veel voldoening. De prima verstandhouding tussen de vrijwilligsters maakt dat alle betrokkenen er met veel plezier werken.

Het vervolg.

Bij de Landelijke Vereniging was inmiddels het nodige besloten rond de transformatie van winkels, waarbij de scherpste kanten waren verdwenen en de eisen wat versoepeld. Daarom meende het bestuur medio 2004 dat geleidelijke invoering van de nieuwe winkelformule zou kunnen. Met de eigenaar van de winkel werd contact opgenomen met de vraag of reeds nu verlenging van de huurperiode na 1 februari 2007 mogelijk zou zijn i.v.m. de nodige investeringen voor de transformatie. Als antwoord kwam dat gezocht werd naar andere huisvesting van de boven de winkel wonende ouders van de eigenaar, waarna het gehele pand zou worden verkocht. Daarom was een verlenging van de huur nu niet mogelijk omdat de kans zou bestaan dat een nieuwe eigenaar de winkel zelf zou willen hebben.

Op grond hiervan meende het bestuur dat een grote investering voor de transformatie niet verantwoord was en werd er voor gekozen om alleen de nieuwe huisstijl in te voeren. Dit werd toegestaan, evenwel met de bepaling dat de gehele transformatie voor 1 januari 2008 wordt gerealiseerd. Het bestuur stemde daarmee in en daarna werd de winkelruit voorzien van een nieuw aanduiding met nieuw logo en een nieuwe vlag.

In november 2005 meldde de eigenaar dat zij het pand wilde gaan verkopen nu haar ouders de woning hadden verlaten. Wij zouden op de hoogte worden gesteld wanneer een koper was gevonden en wat er dan zou gebeuren. Ondanks allerlei geruchten dat er kopers waren hoorden we steeds niets. Daarom besloot het bestuur in april om niet langer af te wachten maar zelf op zoek te gaan naar andere mogelijkheden voor vestiging van de winkel. Gelet op de unieke locatie van de huidige winkel meent het bestuur dat voor een rendabele winkel alleen een pand in de Lopikerstraat of het voorste deel van de Haven of Dam goed zal zijn. Het pand van Redets aan de Haven komt beschikbaar en daar wordt voorzichtig geïnformeerd naar de mogelijkheid van huur. Maar in een publicatie in juni van de gemeente wordt de verbouwing van het postkantoor tot 2 winkels en enkele appartementen aangekondigd. Als een haas nemen voorzitter Kees van Nes met Frieda Wooning contact op met de bouwer, de heer A.Verstoep. De mogelijkheid van huur van de kleine winkel lijkt mogelijk, waarbij evenwel een gemeenschappelijke ingang met de te realiseren bovenwoning is ingesloten. Het bestuur besluit om na te gaan of de bovenwoning eveneens gehuurd kan worden waarbij deze dan o.a. gebruikt kan worden als magazijn e.d. Eind augustus 2006, bij een volgend gesprek wordt er in beginsel overeenstemming bereikt over de huur van de winkel en kan de bovenwoning eveneens worden gehuurd. De totaalprijs van €. 12.000,-- per jaar is echter fors, maar gezien het grote nadeel van medegebruik door een derde en het voordeel van een magazijnruimte e.d. besluit het bestuur op 28 augustus het gehele pand te huren. Wel zal deexploitatie veel aandacht vragen om rond te kunnen komen maar de resultaten in de afgelopen jaren geven de hoop dat het zal lukken. Op 13 september worden de vrijwilligers ingelicht. De verwachting is dat het per 1 februari 2007 een nieuwe winkel, ingericht naar de formule van de Landelijke Vereniging van Wereldwinkels, betrokken zal kunnen worden. Weer breken er drukke tijden aan om de inrichting en verhuizing goed te laten verlopen.

Bestuur en organisatie.

Vanaf de eerste stappen om te komen tot een wereldwinkel, gaven velen blijk van belangstelling voor medewerking. Hierbij waren reeds een aantal personen van de Stichting Eerlijk Werk en Schoonhoven Helpt, maar na publicatie van de plannen voor een algemene winkel meldden meer mensen zich aan om mee te werken.

Ruim 40 mensen waren bereid bestuurlijk werk te doen of behulpzaam te zijn in de winkel. En hoewel er in de loop van de jaren diverse mutaties waren in zowel bestuur als bij de andere medewerkers, bleef het totale aantal direct betrokkenen steeds rond 40 mensen.

Nadat het op 11 mei 1998 gekozen bestuur de eerste fases van de realisering van de winkel had afgerond, werd begin januari 2000 een rooster van aftreden opgesteld en tegelijkertijd een verdeling van taken binnen het bestuur vastgelegd.

Bij deze gelegenheid bedankte Corry van Tuls voor het lidmaatschap. Sya de Graaf gaf aan te willen stoppen met ingang van de nieuwe bestuursperiode. Dit betekende dat er een vacature kwam van secretaris. Huub Hoitink was bereid het voorzitterschap te verwisselen voor die van secretaris, indien een kandidaat voor het voorzitterschap beschikbaar kwam. In de plaats van Corry van Tuls werd Katja Appelman in het bestuur benoemd, terwijl Gerard Elberse bereid werd gevonden om met ingang van 1 juni 2000 het voorzitterschap op zich te nemen. Huub werd secretaris.

Begin oktober 2000 trekt Rina van Bijsterveld zich terug als lid van het bestuur. Omdat de Stichting Eerlijk Werk geen kandidaat voordraagt wordt Grieta Rijnsburger, die al als vrijwilligster in de winkel behulpzaam is, benaderd en zij verklaart bereid te zijn toe te treden tot het bestuur. Begin januari 2001 worden de taken in het bestuur op hoofdlijnen als volgt verdeeld: Gerard Elberse, voorzitter; Huub Hoitink, secretaris; Frieda Wooning penningmeester; Ria Hulsbosch coördinator winkel en 28 secretaris, Katja Appelman, personele zaken; Riet Koster, 2° voorzitter en publiciteit; Grieta Rijnsburger winkelzaken en 2° penningmeester. Omdat Gerard Elberse al enkele keren wegens werkzaamheden op Curaçao in de wintermaanden geen bijdrage heeft kunnen geven aan het bestuurlijke werk van de winkel, acht hij het beter het voorzitterschap op te geven. Per 1 augustus 2003 wordt hij opgevolgd door Frans van der Meer. Nadat Frans enkele maanden als voorzitter leiding heeft gegeven aan de Stichting, wordt zijn gezondheid zodanig slecht dat hij moet besluiten om zich terug te trekken. Met ingang van 15 oktober 2004 treedt Kees van Nes toe tot het bestuur en neemt deze functie over.

Ria Hulsbosch was reeds enkele jaren vóór haar bestuurslidmaatschap van de Wereld-winkel, bestuurder bij de Stichting Eerlijk Werk. Na zo'n groot aantal jaren meende ze dat de tijd was gekomen voor een vernieuwing en daarom besloot ze per 1 januari 2006 af te treden. In haar plaats kwam Ineke van Venetiën, die ook haar functie als coördinator inkopen overnam. Frieda Wooning werd per die datum als winkelcoördinator aangesteld. Volgens het aangepaste rooster van aftreden diende per 1 juni 2006 Huub Hoitink af te treden en was hij niet herbenoembaar. Als zijn opvolger werd per die datum Eric Visser benoemd, die tevens secretaris werd.

Om het toenemende werk zo goed mogelijk te kunnen verzorgen, werden steeds meer vrijwilligers ingeschakeld. Het grote aantal mensen betekent ook dat er veel talent is om voor allerlei taken mensen met specifieke vaardigheden of kennis in te schakelen. Zo verzorgen enkele dames de inrichting van etalage en winkel, anderen zorgen voor de inkoop van de artikelen en komen regelmatig bijeen om zaken op elkaar af te stemmen. Buiten het verkoopteam heeft een vrijwilliger op zich genomen om de elektriciteitsvoorziening e.d. te onderhouden. Eén medewerkers zorgt regelmatig voor het schoonmaken van ramen en deuren. Voorts hebben enkele vrijwilligers de taak op zich genomen om nieuwkomers in te werken.

Twee keer per jaar komen bestuur en medewerkers bijeen om informatie uit te wisselen en over zaken overleg te plegen. Daarbij wordt veel aandacht gegeven aan de goede onderlinge contacten.

De ervaring van de eerste 8 jaren leert dat een plezierige samenwerking en een prettige sfeer de basis zijn van een goed lopende Wereldwinkel in Schoonhoven.

8 September 2006.